Ang Pagong na naging Kuneho sa NYC September 24, 2007

Talong linggo palang  ang nakakaraan ng aking pagtuturo pero ang pakiramdam ko ay sampung taon na ako sa aking klase. !2:1:1 ang type ng aking classroom, ibig sabihin ay 12 children (multiplied by 30, depending on the disability) and 1 teacher (cute na ako) at 1 instructional paraprofessional (suwerte ako dahil hindi tamad ang nakuha ko). Mahirap dahil Kindergarten sila. Gusto ko nang tumalon sa Brooklyn Bridge dahil ang shape at color ay parehong konsepto sa kanila. Lahat ng bagay ay circle at blue. Hindi ko alam kung  ginogoyo ako o talagang “zero balance” sila. Mataas siguro ang aking expectations. Alam ito ng aking mga estudyante sa Pilipinas. Kung alam kong kaya nila, binibigyan ko sila ng 2 levels up pa. Walang excuse dahil normal sila. Ang 12 kong estudyante ay mga “cute”. May sobrang lambing na pinagpupunasan na ako ng sipon, may sobrang hiya na namumula tuwing binabati ko, may “little devil” dahil malutong akong minumura at isa na walang tigil ang tanong. Mula sa “bakit bilog ang araw, bakit siya girl hanggang sa bakit pink ang aking nail polish?” Nakakaloka pero pinagmamalaki ko na sa ganitong usapan, tinitigil ko ang lahat para lamang sagutin sa abot ng aking makakaya. Katwiran ko ay baka mali pa at kamanyakan ang ibigay na sagot ng mga magulang nila. Ang iba ko naman estudyante ang may ADD, ADHD at PDD. Kahit ano pa ang disability nila, pareho lang sila sa kin. HUWAG NA HUWAG AKONG LILINGAP dahil kapag pumikit ako, nakabitin na sa bintana ang isa at yung dalawa ay ginagawang candy ang crayola ko. Mahirap at nakakapagod. Pag- uwi ko, para akong lantang okra na namamaos. Ilang bag na rin nga Halls menthol ang naubos ko para makapagsalita pa ako. Bukod pa rito, dinagdagan pa ng NYCBOE ang aming paperwork na sa akin lang walang kakwenta kwenta dahil hindi “appropriate” sa aking klase. Assessment kuno, pwede mo ba naman pagbasahin (running record) ang isang bata na may Down Syndrome o Dyslexia na dahil sa frustration ay kumakain na lang ng tissue paper. May background ako sa Psychology. Hindi ako sang- ayon dahil unfair ito sa kanila. Bakit walang test for improvement of attention span o dercrease ofd self injurious behavior/ cursing at pagtapon ng upuan sa silya? Sa aking paniniwala, mahalagang i- assess ito dahil lalaki ang mga batang ito at kapag walang intervention, asawa naman nila ang kanilang iha- harakiri. Iniisip ko kung mag- aabsent ako bukas tutal marami pa naman akong sick days. Hindi naman ako sick “sick and tired “lang dahil hindi ako umuupo mula 8 am hanggang 3 pm. Lunchtime ko ay kumakain ako habang nag aayos ng “production setting” para sa Math Workshop. Dapat maraming gimik, maraming prizes at siyempre maraming pambobola ko para lang makuha ko ang attention nila. Kabibigay sa aking ng isang folder ng “reading assessment.” Sinaksak ko sa dulo ng aking drawer at hindi ko na tiningnan. Kesehedo pang wala silang record. Ibang record ang gagawin ko. BASIC FOUNDATION tulad ng pagkain nang hindi parang aso, ang magzipper ng sariling pantalon at paglinis ng sariling table pagkatapos kumain. Higit sa lahat ang mapaupo ng 15 minutes at matapos ang isang task nga walang murahan at hilahan between me and him/ her. Kapag naisakatuparan ko na ang aking mithiin, saka ko na sila turuan ng pre- reading, pre- math at pre- writing skills. Alam ko na ang capacity nila, alam ko kung hanggang saan at kung ano pa ang pwede nilang magawa. Sa Hunyo, bago sila grumaduate, kailangang pasahan nila ang aking “exam.” Simple lang ang aking exam. Self control at Bilib sa Sarili na kaya nila kung magpupursigi sila.

Bakit Ang Pagong at ang Kuneho sa Big Apple ang titulo? Hindi ko alam, pantawag pansin lamang at kuneho ako dahil magmamadali na naman ako bukas at pagong para sa king mga estudyante. Okey lang, mabagal at mahirap sa simula. Pagkatapos siguro ng pasko, alam na nilang bigkasin ang aking pangalan….Ms.T at hindi T,P,Ch.

US Embassy sa Roxas Boulevard September 24, 2007

Hindi ko na masyadong alam ang “bagong” proseso sa US Embassy sa atin. Isang kasiguraduhan lang ang aking alam, daan- daang Filipino ang pumipila araw araw na nagnanais, nagno- novena, nangangako na hindi na iinom ng SMB at nagdadasal nang puspusan upang makakahuha ng Visa. Naranasan ko ito at alam ko ang pakiramdam ng isang “pig” na hindi alam ang tadhana kung itutuhog, babarilin na parang usa dahil na- deny o gagawing pato sa kakabalik sa embassy.

Pasalamat nang kaunti sa aking agency dahil maayos na naipasa sa consul sa embassy ang aking H1B petition papers at iba pang importanteng papeles. Ang tanging sinabi lang sa akin na dalhin ay ang aking Diploma at transcript of records for verification lamang. Number 342 ako noon at kahit aircon, ang kilikili ko ay namamawis. Mag- isa akong pumunta sa embassy dahil hindi ako nakasali sa “group” ng agency dahil sa conflict sa schedule. Biglang nagflash ang aking numero at dali dali akong humarap sa bintana ni Zeus aka ang Consul. Good morning Ma’am at biglang smile na parang Care Bear. Accommodating naman ang puting consul at saglit lang niyang tiningnan ang aking papel, nakita na NYCBOE ang petitioner at tiningnan lang ulit ang aking diploma. Bago niya tinatakan ang puting papel na approved na ang aking Visa, tinanong niya ako kung ano ang difference ng PDD at autism. Bait talaga ni Lord dahil and thesis ko sa graduate program ay tungkol sa Autism. Para akong kandidata sa Ms. World 1960 at taas noo kong sinagot (fully detailed with matching similarities, major differences and symptoms). Pagkatapos ng aking litanya, nakatingin lamang ang consul at tumango na sinabing “Oh, so you are going to work as a teacher in New York. Well Good Luck!” Sabay bigay ng puting papel na magbabago ng buhay ko.

Ngunit ang kasayahan ko ay hindi buo dahil ang dami kong nakitang Pinoy na nakayuko, naiiyak, nagmamakaawa sa iba pang consul. Ganito na ba kahirap ang bayan upang maging para tayong mga “aso” na humihingi ng buto sa ibang lahi? (drama ba?) Ang napansin ko lamang kapag puti ang consul at mabilis kang sumagot, almost 98% visa approved ka. Pero kapag ang consul ay ibang lahi tulad ng African American, Indian, Korean at iba pa, napansin kong in “bulk”silang mag turn down ng visa. siguro ay 2 out 30 lang ang kanilang approval. Tanungin niyo ang ang mga applicants na seaman, katotohanan ito. Hindi ito theory, hypothesis ko lamang. Malamang dahil hindi masyado magkaintindihan sa Ingles, iba iba ang outcome ng Q and A’s plus of course, “inggit” din. Witness ako dahil dito na lamang sa New York, “inggitan” na ang nagaganap.

Ang sumusunod na impormasyon ay hindi konektado sa paksa pero feel ko lang na malaman ninyo.Nag meeting kami sa school at ni- report ng Principal ang test scores ng mga estudyante. Statistically speaking, power point pa ang presentation (in pie form). Halos mahulog ako sa upuan sa kakatawa at gusto kong bumelat dahil:

The results of the State tests reveal that African Americans have the lowest scores, sumunod and Hispanics, sumunod ang mga Puti (dwindling na kase ang number nila). AT ANG HIGHEST SCORERS AND PASSERS AY…………… ASIANS. (hmmmmm, Philipines; Asia…. Asian ako, so smart ako, smart ang mga batang Pinoy sa NY, hehehehehe)

Balik tayo sa paksa, ito ang mga suggestion ko upang maghanda sa interview sa embassy.

1. Magnovena sa Baclaran o paliguan si Buddha upang “okey:” ang consul mo at hindi nagme- menopause.

2. Aside from the original copies, carry photocopies in case humingi pa sila.

3. Basahin ang petition papers para alam mo kung sino ang Petitioner/ Employer mo plus the state you are going to.

4. Kapag tinanong kung ano ang job mo, siyempre tell the truth. Short but concise.

5. Ngiti hanggang langit ang gawin mo.

6. Ngiti pa rin kahit pababalikin ka dahil may kulang ka pang papeles (at least may hope pa)

7. Alisto!

8. Thank you sa umpisa, gitna at ending ng interview. (huwag lang obvious na flattery)

9. Organize your papers, Huwag naman yung parang hinugot mo lang sa back pocket mo.

10. Pray, pray, pray……… hindi ako aktibong Kristiyano pero humingi talaga ako ng help kay J.C. Sabi ko, gusto ko ng mas maginhawang buhay para na rin sa mga magulang ko, lola at auntie, mga kaibigan, simba (ang aking aso) at si beauty (dalmatian ng Nanay ko). Hindi ito para sa akin… Pero Jesus Christ, gusto ko talagang makita ang Statue ng Liberty. Sinagot naman niya ang dasal ko.

The Dreaded Interview- How to Win an Employer September 24, 2007

Nabanggit ko kahapon ang tungkol sa pagiging “Jack of all Trades, EFFICIENT IN EVERYTHING.” Ito ay importante sa pag- aaply dahil marami kang ka- kompetensya at bukod sa pag juggle ng sampung bayabas, kailangang marami kang areas of expertise or experience.

Ang isusulat ko ay para sa mga Filipino teachers na gustong mag- apply. I am reiterating na hindi ako nagmamay- ari ng agency. Suggestions ko lamang ito dahil hindi ako MADAMOT sa info. Alam ko na magiging malaking tulong ito sa inyo. Ang mabenta sa bayan ni Uncle Sam ay teachers for  Math, Science and Special Education.

1. Masteral degree (okey sa alright! aside sa edge mo sa salary scale, hindi ka na mamomroblema dahil requirement ito to obtain your license within 5 year dito sa New York)

2. Masteral Units (pwede din, pangdagdag sa sweldo)

3. LICENSE galing sa Pilipinas (LET passer ka dapat)

3. Multifaceted units like Physical Education (mahalaga ang gym time lalo na special education), early childhood education, foundations of literacy at halos lahat ng subjects for reading and writing. Dito kase ang license is according to grade level. Tulad ko, ang license ko is for Students with Disabilities grades 1-6. Meron yung pang middle and high school.

4. Working experience. The higher the number of years teaching= $$$$$$$$$$$$$$$

5. Original certificates from former employers. Pati na seminars  and workshops, pandagdag sweldo rin ito.

6. NEVER KA NAKULONG aka no criminal record ng pambubugbog kay honey o kay babe.

7. Clean bill of health. TAMA NA MUNA YOSI AT SAN MIG.

8. PERA, PERA, PERA (dont worry mababawi mo rin pagdating dito)

9. Effective communication skills for interview. Please review “Ang Milk ay Hindi Melk”

10. Timba timbang confidence. For math teachers, more polish on algebra, calculus, trigonometry na hanggang ngayon ay kinakatakutan ko and science, galingan pa lalo sa subject tulad ng physics, chemistry at biology na noong nasa college ako ay nilalagnat ako tuwing pinapasukan ko sila.

In the time of the interview, handa ka pa kay Darna para mag mini demo sa harap ng potential employer mo.

Pag may tanong, send lamang ng message at sasagutin ko sa abot ng aking makakaya.

Jack of All Tirada September 24, 2007

Nabanggit ko kahapon ang tungkol sa pagiging “Jack of all Trades, EFFICIENT IN EVERYTHING.” Ito ay importante sa pag- aaply dahil marami kang ka- kompetensya at bukod sa pag juggle ng sampung bayabas, kailangang marami kang areas of expertise or experience.

Ang isusulat ko ay para sa mga Filipino teachers na gustong mag- apply. I am reiterating na hindi ako nagmamay- ari ng agency. Suggestions ko lamang ito dahil hindi ako MADAMOT sa info. Alam ko na magiging malaking tulong ito sa inyo. Ang mabenta sa bayan ni Uncle Sam ay teachers for  Math, Science and Special Education.

1. Masteral degree (okey sa alright! aside sa edge mo sa salary scale, hindi ka na mamomroblema dahil requirement ito to obtain your license within 5 year dito sa New York)

2. Masteral Units (pwede din, pangdagdag sa sweldo)

3. LICENSE galing sa Pilipinas (LET passer ka dapat)

3. Multifaceted units like Physical Education (mahalaga ang gym time lalo na special education), early childhood education, foundations of literacy at halos lahat ng subjects for reading and writing. Dito kase ang license is according to grade level. Tulad ko, ang license ko is for Students with Disabilities grades 1-6. Meron yung pang middle and high school.

4. Working experience. The higher the number of years teaching= $$$$$$$$$$$$$$$

5. Original certificates from former employers. Pati na seminars  and workshops, pandagdag sweldo rin ito.

6. NEVER KA NAKULONG aka no criminal record ng pambubugbog kay honey o kay babe.

7. Clean bill of health. TAMA NA MUNA YOSI AT SAN MIG.

8. PERA, PERA, PERA (dont worry mababawi mo rin pagdating dito)

9. Effective communication skills for interview. Please review “Ang Milk ay Hindi Melk”

10. Timba timbang confidence. For math teachers, more polish on algebra, calculus, trigonometry na hanggang ngayon ay kinakatakutan ko and science, galingan pa lalo sa subject tulad ng physics, chemistry at biology na noong nasa college ako ay nilalagnat ako tuwing pinapasukan ko sila.

In the time of the interview, handa ka pa kay Darna para mag mini demo sa harap ng potential employer mo.

Pag may tanong, send lamang ng message at sasagutin ko sa abot ng aking makakaya.

Ingat sa mga Agencies September 24, 2007

Pagkatapos mong siguraduhing legal at nag- eexist ang ang agency mo, it is time to map out your financial plan. Karamihan ay upfront ang agency fee, yung iba naman ay salary deduction. Okey rin ito kaya lang kailangan mo pa ring gumastos para sa iba pang anik anik ng agency.

Steps:

1. Draw lots. Sino ang mauunang ibebenta? Si Islaw, Becky, Betty Biik o si Dick Itik? Isasama mo rin ba ang buong pamilya nila?

2. Budget. Budget. Budget. Ang average na magagastos mo ay half a million pesos (yes mga kapatid) kaya humanda ka sa pag luha ng ninoys at singko.

3. LAHAT NG TRANSACTION AY DAPAT MAY RESIBO. May negative na ako experience. Masakit pa para ikuwento ko sa inyo. In short, halos makipagpatayan ako dahil wala sa record na nagbayad na ako for my visa application.

4. Dahil sa walang atrasan, gumawa ng listahan ng maraming excuses para mag absent sa trabaho nang hindi nakakahalata si Bossing. Huwag muna ipamalita na nag aaply hanggang may pulang itlog na lumabas.

5. Bukod sa finances, maging “JACK OF ALL TRADES KA, EFFICIENT IN EVERYTHING” Well almost. Paano? Lalo na sa mga guro na tulad ko…………… abangan sa susunod na kabanata.